Hildegard von Bingen ( 1098- 1179) was een van de belangrijkste figuren uit de Middeleeuwen. Ze was het tiende kind van een adellijke familie in de Duitse Palts. Vanaf haar geboorte was ze ziekelijk en had – naar ze zelf zegt – al op 3- jarige leeftijd visioenenging op achtjarige leeftijd het klooster in, waar ze een literaire, wetenschappelijke en muzikale opleiding kreeg. Ze werd abdis, reisde rond, schreef biografieën van heiligen, theologische en medische werken en correspondeerde met pausen, bisschoppen en wereldlijke machthebbers, maar ook met gewone mensen die om raad kwamen. Ze componeerde antifonen, hymnen en een liturgisch drama, maar werd ook zwaar bekritiseerd vanwege de manier van zingen tijdens de liturgievieringen in de door haar gestichte kloosters. Desondanks bleef ze tegen de kerkelijke voorschriften ingaan en voegde soms zelfs instrumenten toe aan haar lofzangen. De toonomvang van haar composities is uitgestrekt – vaak twee octaven – en de melodie heeft veel melismen. Over het juiste tempo en ritme ervan heeft ze niets opgeschreven.
Hildegard is heel populair geworden in de New Age beweging en haar muziek heeft veel invloed gehad op Arvo Pärt en Sofia Goebaidoelina.
De afbeelding is een 17e-eeuwse gravure van Hildegard als benedictijnse non.
In januari 2025 zingen we "over de genade" een bewerking van Mariette Harinck van "De sancto Johanne evangelista" dat oorpronkelijk door Hildegard von Bingen is geschreven.