Mélanie Hélène Bonis (1858 – 1937), afkomstig uit een katholieke ‘kleinburgerlijke’ familie moest van haar ouders naaister of verkoopster worden. Ze ging toch naar pianoles op het conservatorium, omdat een docent beweerde ‘dat ze door goede lessen een beter huwelijk kon sluiten’. Met haar grote liefde Amédée Louis Hettich, met wie ze samen - veiligheidshalve onder de naam Mel Bonis – muziek componeerde, mocht ze niet trouwen. Vervolgens huwde ze een rijke weduwnaar met vijf zonen, die haar componeren tijdsverspilling vond. Ze kreeg met hem nog een zoon (Eduard) en met Hettich – stiekem - een dochter (Madeleine), die elders werd ondergebracht. Rond 1900 slaagde Mélanie er toch in regelmatig nieuwe composities te schrijven, prijzen te winnen en - als enige vrouw – lid te worden van de Société des compositeurs de musique. Ze schreef ca 300 werken in verschillende stijlen: liederen, kamermuziek en werken voor orkest, orgel en piano, waaronder Mélisande (opus 109), opgedragen aan Monsieur Paul Locard. Dit werk werd door uitgeverij Leduc in 1925 als vijfde deel toegevoegd aan de reeds in 1897 begonnen – uiteindelijk zevendelige - cyclus Femmes de légende.
Foto van Mel Bonis, ca 40 jaar oud. Maker onbekend