Barbara Strozzi (1619 – 1677) was – vermoedelijk – de onwettige dochter van Giulio Strozzi. Ze kreeg les van de operacomponist Cavalli. Giulio stichtte om Barbara te kunnen promoten, de ‘Accademia degli Unisoni’. Omdat vrouwen in die tijd zelden bij dit soort bijeenkomsten waren, was ze het onderwerp van – opgetekende - satires en diverse schrijvers van CD- boekjes zijn hierdoor gaan denken dat ze een ‘courtisane’ was. Ze trad echter nooit in het openbaar op om geld te verdienen.
Barbara had geen kerkelijke beschermheren en ook geen directe wereldlijke patroons. Na haar vaders dood in 1652 schreef ze, vooral in de ‘seconda prattica’, nog meer dan 100 composities in zeven delen, vooral voor sopraan. Deze droeg ze op aan zeer belangrijke personen zoals Opus 8, Arie (1664) aan Sophia, hertogin van Brünswick- Lüneburg. Barbara`s melisma`s zijn langer dan die van Cavalli en haar tekstherhalingen frequenter.
Van Barbara Strozzi zijn geen erkende afbeeldingen bekend.
In januari 2026 zingt Lieke Coenraads Che si può fare van Barbara Strozzi.